This is default featured slide 1 title

This is default featured slide 1 title

You can completely customize the featured slides from the theme theme options page. You can also easily hide the slider from certain part of your site like: categories, tags, archives etc. More »

This is default featured slide 2 title

This is default featured slide 2 title

You can completely customize the featured slides from the theme theme options page. You can also easily hide the slider from certain part of your site like: categories, tags, archives etc. More »

This is default featured slide 3 title

This is default featured slide 3 title

You can completely customize the featured slides from the theme theme options page. You can also easily hide the slider from certain part of your site like: categories, tags, archives etc. More »

This is default featured slide 4 title

This is default featured slide 4 title

You can completely customize the featured slides from the theme theme options page. You can also easily hide the slider from certain part of your site like: categories, tags, archives etc. More »

This is default featured slide 5 title

This is default featured slide 5 title

You can completely customize the featured slides from the theme theme options page. You can also easily hide the slider from certain part of your site like: categories, tags, archives etc. More »

 

Klinika – zakażenia połogowe

Zakażenie połogowe może przybrać różną postać i stopień nasilenia. Można odróżnić zakażenia miejscowe, tj. obejmujące narządy płciowe, oraz zakażenie uogólnione, określane posocznicą połogową. Miejscowe zakażenie może się uogólnić lub rozprzestrzenić. Zakażenia połogowe miejscowe szerzą się zwykle drogą wstępującą i można wydzielić następujące postacie kliniczne: 1. Zakażenie ran poporodowych krocza i pochwy. Zwykle prawidłowo zeszyte rany krocza i pochwy goją się przez rychłozrost. Zakażone rany są obrzęknięte, bolesne, zaczerwienione, często pokryte szarym nalotem. 2. Zakażenie błony śluzowej macicy objawia się wolnym zwijaniem macicy, bolesnością, cuchnącymi, czasem ropnymi odchodami oraz stanami podgorączkowymi. Obraz kliniczny bywa różnorodny, czasem dochodzi do rozprzestrzenienia się zakażenia na mięsień macicy i przymacicza, a nawet może wystąpić posocznica. 3. Zapalenie przymacicz. Zakażenie przymacicz następuje zwykle z zakażonych sąsiednich tkanek (szyjki macicy i pochwy). Naciek zapalny może ulec resorpcji lub zropieniu i przebiciu do sąsiednich narządów. Przebieg kliniczny zwykle jest ciężki, z gorączką o torze septycznym. Poza leczeniem ogólnym, jeśli doszło do utworzenia ropnia, należy go opróżnić. 4. Zapalenie przydatków. Ten typ zakażenia, jakkolwiek rzadki, może doprowadzić do powstania guzów zapalnych przydatków, do zamknięcia światła jajowodów i w następstwie tego do wtórnej niepłodności. 5. Zapalenie otrzewnej. Jest to najgroźniejsze powikłanie połogowe, które zwykle jest następstwem szerzenia się wyżej opisanych postaci zakażeń połogowych. Zapalenie otrzewnej może być ograniczone do miednicy mniejszej lub rozlane. Zapalenie rozlane otrzewnej przebiega często z wstrząsem endotoksycznym i wymaga intensywnej terapii. 6. Posocznica połogowa. Duża zjadliwość drobnoustrojów chorobotwórczych oraz osłabienie sił obronnych miejscowych i ogólnych pozwalają na przedostanie się i rozmnażanie drobnoustrojów w krwi krążącej. Zakażenie uogólnione jest najcięższym powikłaniem połogowym — nawet obecnie, w erze antybiotyków. Przebieg kliniczny jest zwykle gwałtowny i ostry, z wysoką gorączką — do 41°, objawami ogólnego zatrucia, niewydolnością układu krążenia i niejednokrotnie wstrząsem endotoksycznym oraz ostrą niewydolnością nerek. W obrazie krwi obwodowej stwierdza się leukocytozę, przesunięcia obrazu białokrwinkowego w lewo, z dużą ilością form pałeczkowatych i segmentowanych.

Zakażenia wewnątrzszpitalne

Połóg jest tym okresem, w którym zakażenia wewnątrzszpi- talne szczególnie łatwo występują i rozprzestrzeniają się. Stąd też, mimo produkcji licznych antybiotyków, ścisłe przestrzeganie zasad aseplyki i antyseptyki na oddziałach położniczych i noworodkowych jest nadal zasadniczym obowiązkiem. W ostatnich latach obok zakażeń gronkowcowych obserwuje się znaczny wzrost zakażeń szczepami fflram-ujemnymi. Cechą charakterystyczną zakażeń wewnątrzszpitalnych jest duża odporność bakterii przeciwko powszechnie stosowanym antybiotykom. Najistotniejsze źródła i drogi szerzenia się zakażenia na oddziałach położniczo-noworodkowych przedstawia ryc. 219, wskazując zarazem na możliwość zapobiegania. Obok najgroźniejszego źródła, jakim jest chory, również ręce oraz jama ustna i gardłowa personelu, jak i bezpośrednie otoczenie mogą stanowić źródło zakażenia matek i noworodków. Wtargnięcie drobnoustrojów do organizmu matki lub dziecka może nastąpić w bardzo różnym czasie. Niejednokrotnie ma to miejsce już w przebiegu porodu, szczególnie gdy jest on przedłużony lub gdy przewlekłe bądź utajone zakażenie poprzedzało wystąpienie czynności porodowej.

Postępowanie w połogu

Położnica we wczesnym połogu wymaga dokładnej obserwacji stanu ogólnego, tj. tętna, ciśnienia tętniczego, temperatury ciała, oddychania, stanu macicy oraz odchodów. Tętno w prawidłowo przebiegającym połogu jest wolne i dobrze napięte. Przyśpieszenie tętna może być pierwszym objawem zakażenia, zatrzymania i resorpcji odchodów, niedokrwistości lub zakrzepicy. Współczesne postępowanie w połogu to: aseptyka, terapia ruchowa i wczesne wstawanie, po zwykłym porodzie już po 12 godzinach. Postępowanie to zapobiega licznym powikłaniom w połogu, a w szczególności sprzyja: 1. sprawnemu przepływowi krwi, zapobiegając zakrzepicy, 2. szybkiemu zwijaniu macicy, 3. swobodnemu odpływowi odchodów, 4. lepszej funkcji pęcherza moczowego, zapobiegając zakażeniom układu moczowego, 5. szybszemu powrotowi napięcia mięśni i powięzi brzucha oraz dna miednicy, 6. sprawnej funkcji układu oddechowego, zapobiegając powikłaniom płucnym. Toaletę sromu przeprowadza personel pielęgniarski, używając jałowej pęsety, waty, ligniny, przegotowanej wody i środków odkażających. Srom jest myty, spłukiwany i osuszany trzy razy dziennie oraz każdorazowo po oddaniu stolca i moczu, po czym srom i krocze osłania się jałową wkładką z ligniny. Każda kobieta w połogu powinna posiadać basen oznaczony numerem jej łóżka. Położnica nie powinna dotykać rękami krocza i opatrunków. Należy wykształcić u niej nawyk mycia rąk każdorazowo w czasie toalety, po dotknięciu wkładki lub zetknięciu z innymi przedmiotami, jak również przed karmieniem noworodka. Mycie rąk staje się bardziej efektywne, gdy stosowane mydło zawiera składniki bakteriobójcze. Postępowanie lekarskie już w pierwszych dwóch dniach połogu powinno zawierać element selekcji, to jest zaszeregowanie położnic do grup wymagających odmiennego postępowania, a mianowicie: 1. Położnice po prawidłowo przebiegającym porodzie i połogu do krótkiego pobytu w szpitalu. 2. Położnice po operacyjnym porodzie lub z uwagi na przewlekłe choroby do dalszej ścisłej obserwacji. 3. Położnice, które z uwagi na przewlekłe bądź ostre zakażenie wymagają izolacji. 4. Grupa położnic wymagająca dalszej opieki specjalistycznej, ambulatoryjnej lub szpitalnej w zakładach o odpowiednim profilu.

Fizjologia połogu

Połogiem określamy okres poporodowy, w którym cofają się ciążowe i porodowe zmiany ogólnoustrojowe oraz w obrębie narządów płciowych. Czas trwania połogu wykazuje znaczne różnice indywidualne, lecz zwykle się kończy przed upływem 6 tygodni. Pierwsze cykle miesiączkowe u a kobiet karmiących występują przed upływem 3 miesięcy, natomiast w tym czasie pojawia się miesiączka u ponad 90% kobiet nie karmiących. Pierwsze miesiączki, szczególnie pojawiające się wcześnie, są bezowulacyjne. Nasilenie i czas trwania procesów połogowych są uzależnione od tego, w jakim stopniu istniały zmiany ciążowe i porodowe.

Dieta cukrzycowa w ramach profilaktyki

Cukrzyca to jedna z poważniejszych, bardziej śmiertelnych chorób cywilizacyjnych. Zwiększona zachorowalność jest efektem zmian cywilizacyjnych, a przede wszystkim otyłości, złego odżywiania się oraz braku ruchu w życiu tak wielu osób. Kiedy już pojawi, zmienia życie na zawsze. I wymusza wprowadzenie bardziej racjonalnych, a niekiedy nawet restrykcyjnych zasad związanych z odżywianiem. Dlatego zamiast zaniedbywać swoje zdrowie i doprowadzać się do coraz gorszego stanu, lepiej zadbać o profilaktykę. Dieta cukrzycowa jest przeznaczona nie tylko dla cukrzyków czy osób, u których zdiagnozowano stan przed cukrzycowy. Mogą z niej korzystać także w pełni zdrowe jednostki, które chcą obronić siebie i swoich bliskich przed cukrzycą. Wbrew pozorom nie jest to wcale takie trudne, wystarczy regularnie się odżywiać, unikać żywności przetworzonej, dużo się ruszać, a nade wszystko ograniczyć ilość spożywanego cukru. Jest go zdecydowanie zbyt wiele w diecie przeciętnego człowieka, zwłaszcza tego mieszkającego w kraju rozwiniętym.

Dieta cukrzycowa a lepsze samopoczucie

Stosowanie jakiejkolwiek diety, związane jest ze ścisłym przestrzeganiem rygorystycznych zasad przez nią narzuconych. Przykładowo dieta cukrzycowa zakłada bardzo znikomą podaż węglowodanów prostych. Bowiem chorzy na tą przypadłość mają bardzo duży problem ze z trawieniem nadmiaru cukru w organizmie. Jest to związane z nieprawidłowym działaniem organu, który nazywamy trzustka. Produkuje ona między innymi naturalną insulinę, która obniża poziom glukozy we krwi. Jeżeli nie jest ona sama w stanie wyprodukować odpowiedniej ilości tego enzymu, trzeba ją wspomagać farmakologicznie poprzez podawanie choremu insuliny w zastrzykach bądź w tabletkach. Niemniej jednak samo zażywanie leków nic nie da, gdyż zjadanie zbyt dużej ilości cukru będzie skutkowało koniecznością ciągłego podnoszenia dawki. Jeżeli jednak zastosujemy Dodatkowo w leczeniu specjalną dietę, możemy być pewni, że kuracja przyniesie oczekiwane efekty i będziemy się czuli znacznie lepiej, gdyż objawy cukrzycy ustąpią w miarę systematycznego stosowania się do zaleceń lekarza.

Dieta cukrzycowa – mięso, owoce morza, ryby i przetwory mięsne

Można spotkać się z różnymi dietami, które są przeznaczone dla poszczególnych chorób. Dla diabetyków najwłaściwsza jest dieta cukrzycowa. Ten sposób odżywiania dotyczy np. mięsa, owoców morza, ryb oraz przetworów mięsnych.
Jeżeli chodzi o tą grupę produktów spożywczych, to będąc na diecie cukrzycowej można spożywać:
indyki i kurczaki pozbawione skóry,
chudą wołowinę,
cielęcinę,
chudą jagnięcinę,
dziczyznę,
króliki,
ryby, jednak muszą być odpowiednio przygotowane. Nie mogą posiadać skóry. Można je piec, gotować lub grillować, ale wyłącznie na tacce.

Jeżeli chodzi o mięso, owoce morza, ryby i przetwory mięsne, to w diecie cukrzycowej przeciwwskazane są natomiast takie artykuły spożywcze jak:
tłuste wędliny, wśród których można wymienić m.in.:
salami,
kiełbasy,
mortadela,
parówki,
tłuste mięso,
kaczka,
wyroby garmażeryjne, czyli takie produkty spożywcze jak:
gotowe mięso mielone,
pasztetowa,
pasztety,
kaszanka,
salceson,
gęś,
wątróbka,
salami,
kawior,
ryby smażone, szczególnie na głębokim tłuszczu,
krewetki,
kalmary.

Dieta cukrzycowa – produkty zbożowe

Przy cukrzycy baczną uwagę należy zwrócić na sposób odżywiania, gdyż może to w znacznym stopniu złagodzić dokuczliwe objawy tej choroby. Dla diabetyków zalecana jest dieta cukrzycowa, która dotyczy m.in. produktów zbożowych. Przy tej diecie można spożywać następujące produkty zbożowe: pieczywo razowe, musli, ale tylko takie, które nie zawiera cukru, chleb chrupki, płatki owsiane, kasze gruboziarniste, wśród których można wyróżnić takie kasze, jak: gryczana, pęczak, jęczmienna, jaglana, brązowy ryż, brązowy makaron. Część produktów zbożowych w diecie cukrzycowej jest przeciwwskazana. Przede wszystkim są to: pieczywo białe (np. biały chleb, bułki, rogale czy też obwarzanki), krakersy, rogaliki francuskie, które są wykonane z wyjątkowo kalorycznego ciasta francuskiego, słone paluszki. Istotne jest też to, aby poszczególne produkty zbożowe były przygotowane w odpowiedni sposób. Nie wolno ich np. przegotowywać, gdyż wpływa to na obniżenie ich wartości odżywczych, a poza tym na podwyższenie indeksu glikemicznego.

Dieta cukrzycowa – przyrządzanie potraw

W naszym kraju coraz więcej osób choruje na cukrzycę. Ci ludzie powinni być na specjalnej diecie, która pozwoli na efektywną walkę z chorobą. Ta dieta to dieta cukrzycowa, w której spore znaczenie odgrywa odpowiednie przyrządzanie potraw.
Część technik kulinarnych jest zalecana. Można do nich zaliczyć m.in.:

gotowanie na parze i w wodzie,
pieczenie na pergaminie lub w folii (nie są zalecane pieczone ziemniaki, gdyż zawierają bardzo wysoki indeks glikemiczny, co prowadzi do nagłego wzrostu poziomu glukozy),
gotowanie zbóż – zalecane są ryż, kasze, zaś najbardziej polecanym makaronem jest al Dente,
grillowanie, ale jedynie na tackach,
duszenie w sosie własnym, lecz bez obsmażania.

Niektóre techniki kulinarne są niewskazane. Wśród nich znajdują się m.in.:

rozgotowywanie potraw,
smażenie na głębokim oleju,
pieczenie w wysoko kalorycznym cieście francuskim,
smażenie w panierkach,
dodawanie śmietany zawierającej 22% tłuszczu, boczku oraz smalcu,
dodawanie zbyt dużej ilości masła (można je stosować, ale w bardzo małych ilościach).

Dieta cukrzycowa – wskazówki

Dieta jest określonym sposobem odżywiania. Warto wiedzieć, że występują różne rodzaje diet. Dla diabetyka najbardziej wskazana jest dieta cukrzycowa. Istnieje kilka wskazówek dotyczących tej diety.
Wśród tych wskazówek można wymienić m.in.:

Istotne jest to, aby posiłki były zjadane dość często, ale za to w małych ilościach. Najbardziej wskazane jest, aby przerwy pomiędzy kolejnymi posiłkami wynosiły od 3 do 4 godzin. To sprawia, że nie występuje uczucie głodu, a to z kolei przyczynia się do zmniejszenia stężenia cukru w organizmie człowieka. Pierwszy posiłek należy spożyć do 2 godzin po przebudzeniu, natomiast ostatni do 120 minut przed snem.
Dietę należy oprzeć o dobowy harmonogram zapotrzebowania energetycznego. To zapotrzebowanie przedstawia się w sposób następujący:

od 1000 do 1300 kcal – ludzie otyli,
od 1500 do 1800 kcal – chory z nadwagą, którzy nie pracującą lub lekko pracują,
od 2000 do 2200 kcal – osoby z prawidłową masą ciała, które niezbyt ciężko pracują,
od 2400 do 3000 kcal – osoby z niedowagą, które ciężko pracują.

Leczenie niepłodności Warszawa – nadzieja na szczęśliwą przyszłość

Jako ludzie mamy pewne potrzeby, których źródło jest czasem nieuchwytne. Jedną z nich jest posiadanie potomstwa. Kiedyś było to praktyczne, gdyż na starość mogliśmy liczyć na opiekę otrzymaną od naszych dzieci. Czasy się jednak zmieniły, a pozornie gigantyczne emerytury sprawiają, że nasze dzieci nie tylko nie czują potrzeby, by nam pomagać, ale również często po prostu nie mogą, gdyż same muszą opłacać składki emerytalne. Jest to błędne koło, w którym nie ma zwycięzców. Trzeba więc pomyśleć, co sprawia, że ludzie ciągle chcą mieć potomstwo. Chyba po prostu chęć stworzenia rodziny, zwielokrotnienie miłości. Ale nie każdy może to zrobić. Istnieją tacy, którzy z powodów zdrowotnych są bezpłodni. Na szczęście nie są oni pozbawieni szans i pozostawieni sami sobie, bo istnieją takie usługi, jak leczenie niepłodności Warszawa, dzięki czemu los może okazać się łaskawy i dać drugą szansę. Dla wielu ludzi jest to nadzieja na szczęśliwą przyszłość, w której będą oni mieli wielką i radosną rodzinę.

Specjalistyczna klinika – leczenie niepłodności Warszawa

Niepłodność to coraz częstszy problem młodych par, które starają się o dziecko. Dla tych osób bardzo ważne jest posiadanie dziecka, dlatego decydują się na leczenie w klinice. W takiej klinice leczenie niepłodności Warszawa jest bezpieczne, ponieważ są to nowoczesne placówki, w których bardzo wysoka jest jakość i skuteczność leczenia. Jeśli pojawiają się problemy z zajściem w ciążę, to konieczne jest przebadanie i zdiagnozowanie zarówno kobiety, jak i mężczyzny. Dzięki temu na podstawie przeprowadzonych badań u kobiety i mężczyzny, a także na podstawie wywiadu lekarz specjalista będzie mógł postawić właściwą diagnozę i rozpocząć odpowiednie leczenie. Przyczyny niepłodności mogą być różnorodne, a to, czy uda się zajść w ciążę zależy od dobrania właściwej metody leczenia oraz stosowania się do zaleceń lekarza. Leczenie niepłodności to dla niektórych par wstydliwy problem, ale warto o tym porozmawiać i zgłosić się do kliniki na leczenie. Dzięki temu będzie możliwe znalezienie przyczyny tego stanu.

Czy leczenie niepłodności Warszawa może pomóc?

Niepłodność to szczególna przypadłość dwudziestego pierwszego wieku. Oczywiście istniała ona już od lat, jednak w naszych czasach uwidacznia się ona coraz bardziej. Przyczyn w niepłodności jest wiele, ale jedną z nich jest na pewno ogromny pęd życia, stres i nieodpowiednia dieta, która również może mieć ogromne znaczenie na sprawienie sobie potomstwa. To właśnie dla takich osób ważnym czynnikiem jest leczenie niepłodności Warszawa. Wiele osób, które mają problem z niepłodnością boją się wizyty u specjalisty, boją się diagnozy, boją się informacji o tym, że może już nigdy nie będą mogły mieć dzieci. Okazuje się, że często przyczyna niepłodności jest bardzo błaha i wystarczy tylko odpowiednie podejście, aby zaspokoić swoją potrzebę posiadania potomstwa. Leczenie niepłodności jest dziś bardzo popularne i nie trzeba się wcale tego obawiać. Jeśli bardzo chcemy mieć dzieci, warto zaryzykować wizytę u specjalisty, aby poznać kolejne kroki zbliżające nas do osiągnięcia naszego celu, jakim są narodziny upragnionego dziecka.

Leczenie niepłodności Warszawa może przynieść skutek

W obecnych czasach wiele młodych ludzi nie może mieć dzieci. Pomimo starań, sytuacja w wielu młodych rodzinach przedstawia się zdecydowanie gorzej, niż źle. Niestety wiele osób odpuszcza sobie temat uważając, że leczenie niepłodności Warszawa wcale niczego dobrego nie przyniesie. Okazuje się, że może być zupełnie inaczej, trzeba tylko sobie dać szansę. Specjalistów w zakresie leczenia niepłodności dziś nie brakuje. Są lekarze, którzy zdecydowanie zajmują się tylko i wyłącznie tą specyfikacją, a temat pochłania całe ich życie. Takie zaangażowanie uratowało już niejedną rodzinę przed rezygnacją i jest też świetnym elementem na przykład walki z chorobami, które są dziś do wyleczenia. Niepłodność jest przykrym elementem i niestety coraz częściej spotykanym, jednak ważne w tym wszystkim jest to, aby się nie poddawać. W internecie, na naszym nawet pewnie podwórku będziemy mogli spotkać wiele przykładów na to, że leczenie przynosi skutek. Jest wiele rodzin, które podczas leczenia niepłodności, doświadczyły pięknej zmiany, jaką jest potomek.